کافه عشق

مهربانی

 

 
اندکی با من مدارا کن
 
آفتاب روشن فردا!
 
موی انبوه سیاهم
 
                       زخم دارد
 
                                      از تماسی تلخ.
 
می‌رسد جانم به لب
 
                       بی‌مهربانی‌های محزونت.
 
بر لبانم نقش می‌بندد از عشقت
 
                                     اقتباسی تلخ.
 
چشمهایم
 
             چشمهایم می‌پرد هی
 
                                       می‌تند روی نگاهم التماسی تلخ.
 
 
 
باز من توی اتاقم می‌نشینم بی‌حضور تو
 
بی‌حضورت سینه‌ام آتش گرفته
 
                                     آتشی سوزان.
 
می‌رسی آیا به فریادم؟ بهشت من!
 
توی این دوزخ که دارم می‌سپارم جان
 
می‌رسی امشب به فریادم؟ بهشت من!
 
 

نویسنده: n_barkhordari ׀ تاریخ: جمعه 26 اسفند 1390 ׀ موضوع: <-PostCategory-> ׀ ارسال نظر(0)

درباره وبلاگ

آرزو دارم شبی عاشق شوی ، آرزو دارم بفهمی درد را ، تلخی برخوردهای سرد را ، می رسد روزی که بی من سر کنی ، می رسد روزی که مرگ عشق را باور کنی زیر باران پوسید ... خوش آمدید


جستجوی مطالب

طراح قالب

CopyRight| 2009 , 4845.LoxBlog.Com , All Rights Reserved
Powered By LoxBlog.Com | Template By: NazTarin.COM
💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران